„Hania i Ziuziu rozmawiają po psiemu” – zdecydowanie coś więcej niż bajka o dziewczynce i piesku, czyli parę słów o kynoedukacji oraz nowej książce dla dzieci autorstwa Karoliny Walków

W literaturze dla dzieci psy zazwyczaj przedstawiane są niczym „pluszowe” zabawki — ładne dla oka, miłe w dotyku, cierpliwie znoszące każdy uścisk, często opisane z dużą dawką antropomorfizacji. Nie jest to dobre ani dla dzieci, ani dla psów — o czym za chwilę szerzej.

Ostatnio na rynku pojawiła się książka „Hania i Ziuziu rozmawiają po psiemu” Karoliny Walków, która zdecydowanie idzie pod prąd temu trendowi. Autorka na pierwszym miejscu stawia edukację dotyczącą bezpiecznych zachowań dzieci w kontakcie z psami oraz dobrostanu zwierząt. W prosty sposób i z dużą wrażliwością ukazuje autentyczną komunikację oraz potrzeby psów.

Pies i człowiek

Praca z psimi „dzikusami”, wycofanymi, tymi z brakami w socjalizacji, ale i zdziczałymi, półdzikimi to droga pełna wyzwań, frustracji, stresu, ale i niezwykłych lekcji. Przez lata pracy z takimi psami spotkałam wielu ich opiekunów, wolontariuszy, behawiorystów zaangażowanych w pomoc tym zwierzętom. Łączyło ich jedno – szukali klucza do świata tych psów, a klucz ten wydawał się być za grubą szybą. Często działali intuicyjnie, czasami zmuszali psy do znoszenia dotyku czy tego, co nowe i straszne. Bywało, że tkwili długo w jednym punkcie, tracili wiarę, że są w stanie pomóc danemu psu. To przybijające myśli, bo co zrobić z psem, który tkwi w schronisku czy w domu tymczasowym i nie chce nawiązywać żadnego kontaktu z człowiekiem?

Często zadawane mi pytanie brzmiało: Jak zacząć? Jak ruszyć z miejsca, gdy dopadnie człowieka w pracy z psem zupełna stagnacja? Czy każdego psa można oswoić?

O ludziach Psakceptacji

Ten wpis będzie o PSAKCEPTACJI. Ale nie tylko, jak to bywa co edycję, o super ludziach, którzy nam zaufali i przybyli ze swoimi psami po zrozumienie, wiedzę i odpoczynek. Bez wątpienia mamy szczęście do fantastycznych ekip oraz ciekawych przypadków psów. Jednak tym razem chciałam napisać kilka słów o moim Zespole. 

Pomysł na obóz dla psów wrażliwych, czyli i półdzikich, lękowych, reaktywnych itd., kiełkował przez dłuższy czas. Obozu domagały się też osoby, które przyjeżdżały na warsztaty. Chciały odpocząć w bezpiecznych warunkach, mogąc zabrać ze sobą psa, popracować z nim, szukać rozwiązań problemów, jakie z nim mają, ale też po prostu poprzebywać wśród ludzi, rozumiejących, jak wygląda ich życie z psem na co dzień. 

Sprawą oczywistą dla mnie było to, że nie zdołam tego projektu zrealizować sama. 

Kociewska Polana w pobliżu Borów Tucholskich, gdzie ulokowałyśmy obóz Psakceptacja.

Pożegnanie Leśnego

W życiu każdego behawiorysty są takie psy, które nie należą do niego, ale znaczą bardzo wiele. To psy, które uczą, dokonują przełomu w myśleniu człowieka, przygotowują do jeszcze trudniejszych zadań. Psy, o których zaufanie trzeba zawalczyć, postarać się, poświęcić sporo czasu, a to buduje pomiędzy psem a człowiekiem więź. Psy, które zostają w pamięci, są traktowane jak członek rodziny. Psy, o które się walczy, aby były szczęśliwe, bezpieczne, miały dobrą przyszłość.

Podsumowanie roku 2024

 Nadchodzi kolejny rok 2025. Niby tylko zmiana numeru, ale zawsze budzi nadzieję.

Z psem w dobrym TONie

Życie z psem jest przyjemnością. Oczywiście pod warunkiem, że decydując się na psa, przygotowaliśmy się też na kolejne obowiązki i pewne zmiany w naszym życiu.

O przyjemności zazwyczaj ciężko mówić, gdy mamy psa nadmiernie reaktywnego i mieszkamy w  mieście. Spacery w miejscach, gdzie musimy mijać z naszym podopiecznym ludzi czy psy, stają się wielkim torem przeszkód, przygodą tylko dla osób poszukujących adrenaliny. 😉💪

Trudne (dla nas) zachowanie psa w stosunku do mijanych bodźców może mieć różne przyczyny. Mogą one tkwić w słabo czy nieumiejętnie przeprowadzonej socjalizacji i habituacji, w okresie szczenięcym, w historii psa, jego przeżyciach, urazach i traumach. Mogą być również powiązane z zaburzoną relacją z opiekunem, problemem w komunikacji, brakiem zrozumienia emocji i potrzeb psa. W zdecydowanej większości takich przypadków mamy do czynienia po prostu z psim lękiem.

Syberyjski niesforny i kilka słów o obowiązkach opiekuna psa

Czas, gdy świętujemy nadchodzący kolejny rok, zazwyczaj jest dość trudny dla zwierząt. Odgłosy petard słychać nawet 2 tygodnie przed Sylwestrem, a ich ilość nasila się już w okolicy świąt. Poza tym, że powoduje to płoszenie i wypadki dzikich zwierząt, można obserwować zwiększoną ilość ucieczek psów. O tym, jak je zabezpieczać i jak ich szukać, pisałam w artykule "Jak chronić swojego psa przed zaginięciem".
Tym razem tuż przed Sylwestrem otrzymałam kilka próśb o pomoc w znalezieniu domu dla zwierząt, które uciekają notorycznie, a właściciele mają już dość. Mowa o psach w typie siberian husky i ich mieszańcach.  Ta sytuacja zmotywowała mnie do napisania o tym, jak wygląda życie z takim zwierzęciem, z nadzieją, że ktoś, kto właśnie myśli
o nabyciu takiego psa, po prostu zrezygnuje zanim poczuje się... zmęczony.